Τα μάτια δεν μπορούν να αντιληφθούν τον Θεό

·          M. Φετχουλλάχ Γκιουλέν

Ερώτηση: Μερικοί  λένε  « Γιατί δε βλέπουμε το Θεό; ».  Πώς πρέπει να απαντήσουμε σ’ αυτό;

Η όραση είναι θέμα αντίληψης. Π. χ. στο σώμα του ανθρώπου υπάρχουν μικρόβια, ακόμα δε στη βάση ενός δοντιού ίσως να βρίσκονται μερικά εκατομμύρια βακτηρίδια. Αυτά, με τα όργανα και τη δυνατότητα που διαθέτουν προσπαθούν να πελεκήσουν, να φθείρουν και να διαβρώσουν το δόντι του ανθρώπου. Όμως ο άνθρωπος ούτε ακούει το θόρυβο αυτών, ούτε αντιλαμβάνεται την ύπαρξή τους. Κι εκείνα δεν μπορούν να δουν τον άνθρωπο πλήρως αλλά επίσης διόλου να τον αντιληφθούν. Άλλωστε για να δουν και να αντιληφθούν πλήρως τον άνθρωπο, πρέπει να είναι ανεξάρτητα και να βρίσκονται εκτός του ανθρώπου, ακόμα δε να διαθέτουν κι ένα μάτι σαν το τηλεσκόπιο. Άρα η μη αντίληψη αποτελεί εμπόδιο για την όρασή τους. Εκείνα δε, εκείνη τη στιγμή βλέπουν μόνο αυτό που είναι μπροστά τους.  

Ας αναφέρουμε ένα παράδειγμα του μακρόκοσμου παρόμοιο μ’ αυτό του μικρόκοσμου. Π.χ. ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα μεγάλο τηλεσκόπιο το οποίο μας δείχνει τέσσερα δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Και πάλι οι γνώσεις μας περί του όλου σύμπαντος και του κόσμου είναι «σταγών εν τω ωκεανώ». Ίσως να μπορούμε να αποκτήσουμε κάποιες γνώσεις του τύπου των συγκεχυμένων υποθέσεων για το χώρο και μόνο που είδαμε με εκείνο το τηλεσκόπιο. Προσπαθούμε επίσης με τις υποθέσεις αυτές να φθάσουμε σε νέες υποθέσεις για να αποκτήσουμε άλλες γνώσεις.

Εμείς κι εδώ δε θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε και να δούμε την ουσία και το περιεχόμενο, το γενικό σχήμα και τη διοίκηση – διαχείριση του σύμπαντος. Διότι δεν έχουμε πλήρη αντίληψη όπως του μικρόκοσμου έτσι και του μακρόκοσμου.

Φαίνεται λοιπόν το ότι έχουμε μικροσκόπιο ή ακτίνες  ( x ) λόγω αδυναμίας αντίληψης απέναντι στο μικρόκοσμο, βρισκόμαστε το ίδιο και απέναντι στο μακρόκοσμο. Και τώρα ας σκεφτούμε το Θεό. Ο Προφήτης μας ο Χζ. Μωάμεθ (Χζ.= Χαζρέτ, σημαίνει  σεβάσμιος τίμιος άγιος κ.τ.λ. χρησιμοποιείται στη μουσουλμανική βιβλιογραφία - λογοτεχνία μπροστά από τα ονόματα των σεβαστών και ιερών προσώπων και ιδιαίτερα μπροστά απ’ τα ονόματα των προφητών και των τεσσάρων χαλίφηδων) λέγει τα εξής : «Κατ’ αναλογία προς την έδρα του Θεού, όλος ο κόσμος και όλο το σύμπαν, δηλαδή το σύμπαν βάθους ταχύτητας τρισεκατομμυρίων επί τρισεκατομμυρίων ετών φωτός είναι σαν τον πεταμένο κρίκο στην έρημο. Σε σχέση με το υψηλότερο σημείο του ουρανού Του, η έδρα Του είναι σαν τον πεταμένο κρίκο στην έρημο». Τι καταπληκτικό μεγαλείο, όταν λάβουμε υπόψη τις αναλογίες που τίθενται μεταξύ του υψηλότερου σημείου του ουρανού και της έδρας Του, μέσα στα μέτρα της ποιότητας και ποσότητας. Ο Ύψιστος Θεός διατάζει, βασιλεύει και ασκεί τη βούλησή Του απ’ την έδρα και το υψηλότερο σημείο του ουρανού.

Τώρα σε σχέση με τον κόσμο και το σύμπαν, εσείς είστε μικροσκοπικοί και όπως είναι μάταιος ο ισχυρισμός σας να καταλάβετε όλο το σύμπαν, έτσι λοιπόν είναι μάταιο να προσπαθείτε να κατανοήσετε το υψηλότερο σημείο του ουρανού, που είναι ένα μικροσκοπικό ον σε σχέση με το Θεό. Εξάλλου, το υψηλότερο σημείο του ουρανού είναι μόνο ο τόπος απ’ όπου ασκεί τη βούλησή Του ο Θεός. Αφού έχουν έτσι τα πράγματα, πώς θα αντιληφθούμε και θα κατανοήσουμε το Θεό;

Για αυτό, στο Κοράνιο γράφει : «Τα μάτια δεν μπορούν να τον αντιληφθούν, αλλά η γνώση Του αντιλαμβάνεται όλα τα μάτια». Κεφάλαιο 6^o , En’am (τα Ζωντανά), εδάφιο 103.

Ναι, η όραση και η διορατικότητα δεν μπορούν να Τον κατανοήσουν και να Τον αντιληφθούν. Για την όραση χρειάζεται αντίληψη. Εκείνος, (ο Θεός) αντιλαμβάνεται και κατανοεί όλα τα βλέμματα και τη διορατικότητα, αλλά τα μάτια δεν μπορούν να Τον αντιληφθούν. Για την κατανόηση του θέματος αυτου, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε έτσι την πτυχή αυτού του ζητήματος.

Απ’ την άλλη μεριά, το φως είναι παραπέτασμα για το Θεό. Εμείς ούτε το φως δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πλήρως. Όταν επέστρεψε ο Προφήτης μας ο Χζ. Μωάμεθ από το Μιράτς (Μιράτς = ανάληψη του Μωάμεθ) τον ερώτησε ένας σαχαμπής (σαχαμπής = ακόλουθος του Μωάμεθ ) : «Είδες το Θεό σου;». Μια φορά απάντησε ως εξής : (Μεταφέρει ο Ebu Zerr) : «Εκείνος είναι ένα φως, πώς να Τον δω;». Σ’ ένα άλλο σημείο λέγει : «Εγώ είδα ένα φως». Μα, το φως είναι πλάσμα - δημιούργημα. Ο Θεός είναι ένα φως που φωτίζει. Το σχήμα, τη μορφή και την απεικόνιση του φωτός την κάνει ο Θεός. Το φως δεν είναι ο Θεός, είναι το πλάσμα και το δημιούργημά Του. Σ’ ένα άλλο λόγο ο Χζ. Μωάμεθ επεξηγεί : «Το παραπέτασμα του Θεού είναι το φως». Δηλαδή υπάρχει ένα φως μεταξύ σας και του Θεού. Εσείς είστε περικυκλωμένοι με ένα φως. Κι εδώ υπάρχει ένα ξεχωριστό βάθος. Πάλι λέμε περικυκλωμένοι, με τις ιδιότητες, όχι με άλλο. Οι ιδιότητές Του δεν είναι ούτε άλλες ούτε ίδιες.

Όταν μπούμε στα θέματα που αφορούν την κυριαρχία του Θεού στο σύμπαν, το ζήτημα βαθαίνει, βαραίνει και παίρνει μια μορφή που δεν μπορούμε να την επωμιστούμε.

Τελικά μπορούμε να πούμε ότι : Ο Θεός είναι αόρατος. Το παραπέτασμά Του είναι το φως. Εσείς να δείτε – να δείτε, θα δείτε μόνο ένα φως. Π. χ. Όταν προσπαθήσετε να υπερβείτε το μυστήριο του εαυτού σας που σας προτρέπει να κάνετε το κακό, βλέπετε ένα ερυθρό φως˙ όταν έρθετε στο σημείο του εαυτού σας που σας ανησυχεί συνειδησιακά αν κάνετε κάποιο κακό, βλέπετε γαλάζιο φως και όταν έρθετε στην κατάσταση του εαυτού σας που σας πηγαίνει κοντά στο Θεό, βλέπετε ένα πράσινο φως. Μετά δε ερχόσαστε σε ένα επίπεδο που δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε και να προσδιορίσετε το χρώμα του φωτός που βλέπετε εκεί. Αυτές είναι παρατηρήσεις των αγίων που έχουν κερδίσει την αγάπη του Θεού και οι οποίες εξελίσσονται μόνο με συνειδησιακές εμπειρίες. Μπήκα στο θέμα και προσπάθησα να δώσω μια ιδέα με αυτά τα χρώματα. Συνεπώς, αυτό που θα δείτε θα είναι μόνο η σκιά της σκιάς του φωτός του Θεού. Έτσι δε θα θεωρηθείτε ότι είδατε το Θεό.

Και τώρα ας εξετάσουμε το ζήτημα από μια τρίτη μεριά. Ο αξιοσέβαστος έbrahim Hakkύ λέγει : «Δε βρίσκεται στο σύμπαν το αντίθετο, το όμοιο και το παρόμοιο του Θεού μου˙ είναι απαλλαγμένος από σχήμα και είναι ιερός».

Κατ’ αρχήν, δεν υπάρχει το αντίθετο του Θεού μας. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Για να δούμε ένα πράγμα πρέπει να υπάρχει το αντίθετό του. Δηλαδή εσύ βλέπεις το φως, γιατί απέναντί του υπάρχει το σκοτάδι. Επίσης, λες τη γνώμη σου για κάποια μήκη, π.χ. αυτό είναι δυο μέτρα, το άλλο τρία κλπ. Αυτά μπαίνουν σε κάποια σειρά και ταξινόμηση επειδή υπάρχει το αντίθετο.

Δεν υπάρχει ούτε το όμοιο, ούτε το αντίθετο του Θεού, ώστε όπως δείχνει το σκοτάδι το φως έτσι να φανεί κι Εκείνος με το αντίθετό Του.

Ας εξετάσουμε αυτό το θέμα από απόψεως φυσικής. Ο άνθρωπος τι ποσοστό του σύμπαντος βλέπει άραγε, που απλώνεται διάπλατα και εκτίθεται μπροστά του. Ναι, μπορείτε να δώσετε έναν αριθμό πραγμάτων σχετικά μ’ αυτά που βλέπετε; Π.χ. ας σκεφτούμε ότι, στην έκθεση του σύμπαντος αυτού έχουν τεθεί μπροστά μας δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων απ’ τα ορατά πράγματα, και μας είπαν : «Ορίστε, δείτε, παραδειγματιστείτε, χειροκροτήστε το Δημιουργό». Όμως εμείς βλέπουμε μόνο το πέντε τοις εκατομμυρίοις απ’ αυτά τα οποία εκτίθενται μπροστά μας και τα υπόλοιπα ούτε καν τα γνωρίζουμε. Ναι, βλέπουμε μόνο όσα βρίσκονται μέσα σε ορισμένο μήκος και ορισμένα κύματα φωτός. Εν τοιαύτη περιπτώσει, προσέξτε : Ένας άνθρωπος που λέγει ότι : «Εγώ γιατί δε βλέπω το Θεό;», θέλει να βάλει και το Θεό, ο οποίος κρατάει στα χέρια Του όλο το σύμπαν, μέσα στο στενό του κόσμο, του οποίου βλέπει μόνο το πέντε τοις εκατομμυρίοις. Αχ, άθλια σκέψη!…

Ναι, όποιος βασανιστεί – πονέσει απέναντι στα θέματα του βιβλίου του σύμπαντος με πόνους κεφαλιού χιλίων ειδών, θα δει το Θεό. Ο μεγάλος Προφήτης ο Χζ. Μωυσής και ο αφέντης των προφητών ο Χζ. Μωάμεθ οπωσδήποτε θα δουν το Θεό ανάλογα με τις δικές τους περιπτώσεις. Και οι άλλοι ανάλογα με το δικό τους βαθμό… κι εδώ υπάρχει μια μεγάλη προτροπή στο θέμα της έρευνας και της περισυλλογής. Όσοι θέλουν να είναι μπέηδες και σουλτάνοι στον άλλο κόσμο, πρέπει να προσπαθήσουν να ανανεώσουν την καρδιά και το κεφάλι τους, ορθότερα δε, για να δουν και να ακούσουν το Θεό στον άλλο κόσμο όπως αρμόζει σ’ άτομα που έχουν εξυψώσει τη σκέψη και το πνεύμα τους, εδώ στον κόσμο αυτό πρέπει να ζήσουν με το πνεύμα και την καρδιά τους, να κρατήσουν ψηλά την υπόληψή τους και δε θα πρέπει να πάνε μ’ ένα κουβά νερό εκεί αλλά με έναν ωκεανό… Φυσικά αναλόγως των χαρισμάτων τους.

Εκείνος ( ο Θεός ) γνωρίζει το σωστό του καθετί.